23 Mar 2021

Aktualności

Światowy Dzień Świadomości Autyzmu


-Czyli jest na to lekarstwo? – zapytałem.
-To nie choroba – wyjaśnił. – Więc nie trzeba tego leczyć. Po prostu taki jesteś.”
John Elder Robison,
Patrz mi w oczy. Moje życie z zespołem Aspergera

Szanowni Państwo,

już 2 kwietnia po raz kolejny obchodzić będziemy

Światowy Dzień Świadomości Autyzmu!

Z tej okazji proponujemy Państwu bezpłatne konsultacje z pedagogiem specjalnym –mgr Martą Zienowską.

Zapraszamy rodziców dzieci w wieku przedszkolnym oraz szkolnym z Powiatu Tucholskiego.

Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się Państwo nad zachowaniami Waszej pociechy, bądź otrzymujecie niepokojące sygnały z otoczenia dziecka, to warto się do nas umówić
i porozmawiać.

Pomożemy rozwiać wątpliwości, ukierunkować ewentualną dalszą diagnozę w kierunku zaburzeń spektrum autyzmu.

Na co warto zwrócić uwagę w rozwoju małego dziecka, a co może sygnalizować cechy charakterystyczne dla zaburzeń spektrum autyzmu? Poniżej prezentujemy przykładowe trudności, które powinny nakierować naszą uwagę w kierunku dalszej diagnozy. Warto przy tym pamiętać, że spektrum autyzmu jest bardzo indywidualne i każde dziecko będzie prezentowało szereg różnych zachowań. Nie ma dwóch takich samych osób w spektrum, tak samo jak nie ma dwóch takich samych osób po za nim.

  • nieprawidłowy rozwój widoczny już przed 3 rokiem życia (dotyczy rozwoju i rozumienia mowy, trudności w relacjach nawet z matką, unikania dotyku, przytulania, głaskania, braku sygnalizowania głodu, niewygody np. mokrej pieluchy),
  • brak wrażliwości społecznej i odwzajemniania zachowań społecznych,
  • trudności w dostosowaniu zachowania do sytuacji,
  • problemy z rozpoznawaniem uczuć u innych osób i stosownej odpowiedzi na te uczucia (odpowiedzi nieadekwatne do sytuacji),
  • objawy echolalii (powtarzanie jak echo wypowiedzi innych osób),
  • opóźniony rozwój mowy,
  • tworzenie „własnych” słów, tzw. neologizmów,
  • wypowiedzi schematyczne, stereotypowe, ograniczone gesty i mimika,
  • ograniczone, niezmienne zainteresowania i zachowania,
  • brak kontaktu wzrokowego, nieumiejętność „czytania” mimiki, gestów innych osób,
  • dziecko nie nawiązuje kontaktów z rówieśnikami,
  • nietypowe, niezrozumiałe zachowania przy próbach kontaktu z dzieckiem, a nawet aktywny opór przed kontaktem,
  • pewna „osobność” dziecka,
  • brak potrzeby, aby kompensować braki mowy mimiką lub gestami,
  • czasem mowa nie rozwija się zupełnie,
  • występują stereotypowe, schematyczne, ciągle takie same zabawy,
  • brak zainteresowania nowymi zabawkami lub wręcz lęk przed nimi,
  • brak zabaw nawiązujących do ról społecznych (zabawy „w coś” lub „w kogoś”),
  • ubóstwo zainteresowań, zachowań i aktywności,
  • powtarzające się tzw. manieryzmy ruchowe, np. kręcenie się w koło, kiwanie, stukanie,
  • czynności złożone wykonywane są zawsze w taki sam sposób i w takiej samej kolejności,
  • dostrzeganie jako najważniejszych dla dziecka nieistotnych cech przedmiotów, np. tego, że przedmiot hałasuje, a nie tego, że jest autem,
  • może występować autoagresja i agresja oraz objawy zespołu natręctw,
  • dziecko charakteryzuje niepokój ruchowy, zaburzenia snu i łaknienia oraz niesprawność ruchowa,
  • dziecko nie toleruje zmian w swoim otoczeniu, reaguje na nie płaczem, lękiem, zaburzeniami snu.*

Spotkania indywidualne będą odbywały się na terenie Poradni, po wcześniejszym ustaleniu terminu.

W celu umówienia konsultacji prosimy dzwonić pod numer: 52 334 38 63

ZAPRASZAMY!

*Informator edukacyjny Miejskiego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego dla Miasta Lublin

27 Sty 2021

Aktualności

Wspieranie dziecka w czasie pandemii – wskazówki dla rodziców i oferta Poradni

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Tucholi istnieje już od ponad 50 lat. Przez ponad pół wieku pomagamy, wspieramy, konsultujemy, diagnozujemy. Wielokrotnie zmieniała się nasza siedziba, kadra ale jedno pozostało niezmienne: nasze zaangażowanie w pracę i chęć niesienia pomocy. Nasz atut stanowi oferowanie kompleksowego wsparcia dla rodzin również teraz: w okresie pandemii. Prowadzimy indywidualne terapie dzieci, konsultacje dla rodziców i nauczycieli: w formie zdalnej (telefonicznie) oraz stacjonarnie na terenie Poradni z zachowaniem wszelkich zasad bezpieczeństwa. Prowadzimy badania diagnostyczne dzieci z trudnościami edukacyjnymi, wydajemy stosowne opinie i orzeczenia. Oferujemy też diagnozę i terapię logopedyczną oraz wsparcie terapeuty środowiskowego, pracującego z rodzinami w trudnej sytuacji życiowej.

W ostatnim czasie bardzo wiele się w naszym życiu zmieniło, a nowa rzeczywistość nie jest łatwa: więcej czasu spędzamy w domach, ograniczamy kontakty z innymi, stale pojawiają się nowe informacje na temat pandemii, nowych zasad, wprowadzanych zmian. Wymuszona izolacja, spowodowana zagrożeniem epidemicznym, to wyzwanie dla każdego z nas, dla całych rodzin. Wszyscy musimy odnaleźć się w nowej rzeczywistości, nauczyć się żyć z nakładanymi ograniczeniami oraz niepewnością. Wszystko to wiąże się z przeżywaniem różnych emocji: złości, lęku, niedowierzania. Doświadczamy ich my ale i nasi najbliżsi, w tym nasze dzieci. Jak izolacja i ograniczenie kontaktów społecznych wpływają na zdrowie psychiczne dzieci? Jak pomóc swoim pociechom w czasie pandemii? Jakie sygnały i zachowania dziecka powinny nas zaniepokoić i skłonić do poszukiwania specjalistycznej pomocy?

Jaki wpływ może mieć izolacja na życie emocjonalne dziecka?

Pogłębiająca się wraz z rozwojem epidemii izolacja znacząco wpływa na życie emocjonalne i społeczne człowieka, zwłaszcza dzieci i młodzieży. Dla nich to właśnie obecność innych ludzi jest tak ważna i potrzebna dla prawidłowego rozwoju. To wpływ innych przyczynia się do kształtowania własnej tożsamości, związany jest z nabywaniem odpowiednich postaw, norm i wartości.

Konsekwencjami izolacji mogą być trudności w nawiązywaniu relacji społecznych, spadek samooceny i pewności siebie, poczucie osamotnienia, pogorszenie nastroju.

Dostęp do wielu rozrywek został wstrzymany, w zapomnienie odeszło w wielu przypadkach poświęcanie czasu na tradycyjne pasje, hobby. Zastąpione zostało to nadmiernym spędzaniem czasu przed komputerem, tabletem, co z kolei powodować może zwiększoną drażliwość, pobudzenie, trudności z koncentracją, zasypianiem, a nawet prowadzić do uzależnienia cyfrowego.

Jak pomóc dziecku radzić sobie ze zmianami, spowodowanymi pandemią?

Trwająca od prawie roku pandemia znacząco wpłynęła na nasze życie, wymusiła wiele zmian, które musieliśmy zaakceptować. Odnalezienie się w nowej rzeczywistości nie jest łatwe, zwłaszcza dla naszych dzieci. Co możecie Państwo w tej sytuacji zrobić? Przede wszystkim wyjaśniać dzieciom to, czego doświadczamy w stanie epidemii w formie dostosowanej do ich wieku. Ważne jest również reagowanie na zmiany w zachowaniu, w tym objawy smutku czy przygnębienia.

Starajcie się zająć dziecko ciekawą, twórczą zabawą, wykorzystać wolne chwile na rozmowę. Tłumaczcie, jak ważne jest dbanie o higienę, podnoszenie odporności, np. poprzez zbilansowaną dietę. Starajcie się zapewnić dzieciom różnorodne formy spędzania czasu, umożliwiajcie kontakt z innymi: bezpośredni z zachowaniem zasad bezpieczeństwa ale i w formie telefonicznej czy online. Wykazujcie także zrozumienie dla emocji dziecka, np. złości z powodu przedłużającego się nauczania zdalnego, smutku z powodu braku bezpośredniego kontaktu z rówieśnikami. Rozmawiajcie Państwo o tych emocjach, nazywajcie je, tłumaczcie dziecku, skąd się biorą i zapewniajcie, że mają do nich prawo.

Jeśli jednak Państwa starania nie przynoszą rezultatu, a dziecko:

  • jest smutne, stale czymś zaniepokojone, apatyczne,
    • większość czasu spędza samo w pokoju;
    • znacznie ograniczyło swoje kontakty z Wami oraz innymi, np. kolegami w formie online;
    • stało się agresywne, wyjątkowo drażliwe, wybuchowe;
    • ma problemy ze snem, skoncentrowaniem się;

… lub po prostu jest coś w zachowaniu dziecka, co Państwa martwi – zachęcamy do skorzystania z pomocy w formie porad, konsultacji, terapii indywidualnej w Poradni. Jako zaniepokojeni rodzice możecie Państwo uzyskać fachową pomoc i wsparcie ze strony kadry Poradni i dowiedzieć się, czy Wasze przypuszczenia, co do problemów dziecka są słuszne. Korzystanie z pomocy w Poradni jest dobrowolne i nieodpłatne.

Opracowanie:

mgr Monika Muzolf

psycholog

11 Sty 2021

Aktualności

Wsparcie dla dzieci i młodzieży

Szanowni Państwo,

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Tucholi pozostaje otwarta na potrzeby swoich klientów, szczególnie w zakresie wsparcia psychoterapeutycznego i psychologicznego dla dzieci i młodzieży, u których zaobserwowano niepokojące objawy w zachowaniu wynikające z przedłużającej się izolacji.

Jednocześnie informuję, że Poradnia oferuje wsparcie terapeuty środowiskowego, koordynującego wszelkie działania pomocowe dla rodzin pozostających w trudnej sytuacji. Ponieważ jest to okres szczególnie trudny dla dzieci i młodzieży ze względu na liczne ograniczenia, w szczególności dotyczące kontaktów społecznych, w tym rówieśniczych, oferujemy naszym klientom kompleksowe wsparcie, majce na celu powrót do prawidłowego funkcjonowania w środowisku rodzinnym i szkolnym.

Pozostajemy do dyspozycji dyrektorów oraz pedagogów szkół i placówek w celu skonsultowania bieżących problemów oraz zaplanowania procesu diagnostycznego dla uczniów ze spe, po zakończeniu I semestru nauki.

Dane kontaktowe :

Tel. 52 334 38 63

Adres email ppptuchola@poczta.onet.pl

Znajdziesz nas na Facebooku

INFOLINIE

  • TELEFON WSPARCIA DLA DZIECI I MŁODZIEZY

116 111 (bezpłatny telefon zaufania czynny całą dobę)

  • DLA OSÓB DOŚWIADCZAJACYCH PRZEMOCY

600 070 717 (całodobowy, bezpłatny)

888 88 33 88 (od poniedziałku do piątku w godz. 8.00-20.00, bezpłatny )

Z wyrazami szacunku

Hanna Klinger

Dyrektor Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej

 w Tucholi 

24 Paź 2020

Aktualności

Aktualna sytuacja

Szanowni Państwo,

uprzejmie informuję, że po przerwie spowodowanej kwarantanną pracowników, od poniedziałku 26 października poradnia wznawia działalność. Dokładamy wszelkich starań, aby nasza placówka była miejscem bezpiecznym i przyjaznym dla przebywających w niej pacjentów. Jednocześnie proszę o przestrzeganie zasad bezpieczeństwa, jakie obowiązują w okresie wzmożonej zachorowalności:

– proszę nie przyprowadzać do poradni dzieci z objawami choroby i objętych kwarantanną

-proszę o zakładanie maseczek zakrywających usta i nos oraz dezynfekcję rąk. O pozostałych procedurach zostaną Państwo poinformowani telefonicznie przez pracownika poradni umawiającego z Państwem termin wizyty.

Z życzeniami zdrowia

Hanna Klinger

Dyrektor PPP w Tucholi

06 Maj 2020

Aktualności

WZNOWIENIE DZIAŁALNOŚCI DIAGNOSTYCZNEJ

Szanowni Państwo zgodnie z decyzją Ministerstwa Edukacji Narodowej Poradnia Psychologiczno–Pedagogiczna w Tucholi wznawia działalność diagnostyczną od 6 maja 2020 r.

W trosce o bezpieczeństwo Państwa oraz naszych pracowników prosimy o szczegółowe zapoznanie się oraz stosowanie do procedur załączonych poniżej.

Jednocześnie informujemy, że terapię dzieci prowadzimy zdalnie poprzez indywidualny kontakt z terapeutami.

Aktualności

Kwiecień miesiącem świadomości autyzmu

Kwiecień uznany jest jako miesiąc świadomości autyzmu. Chcielibyśmy przybliżyć Państwu zaburzenia ze spektrum autyzmu, tak, by każdy mógł zrozumieć i lepiej je poznać. Dzieci i dorośli ze spektrum są obecni w naszym otoczeniu. Prawie każdy z nas, ma coraz częstszą okazję, aby ich poznać. Naszym celem jest, abyście Państwo wiedzieli, że inny nie znaczy gorszy! Dzisiaj postaramy się wytłumaczyć od podstaw czym jest autyzm.

Zaburzenia spektrum autyzmu są zespołem zaburzeń, które utrudniają dzieciom tworzenie i nawiązywanie relacji społecznych. Dzieci z ASD są bardzo często odbierane przez społeczeństwo jako dziwne i ekscentryczne, lub odwrotnie jako zamknięte w sobie i wycofane. Nietypowy rozwój społeczny staje się widoczny na początku dzieciństwa. Autystyczne niemowlęta mniej uwagi poświęcają bodźcom społecznym, rzadziej się uśmiechają i rzadziej patrzą na innych, a także mniej reagują na własne imię. Autystyczne dzieci nie rozumieją ogólnie przyjętych norm społecznych na przykład nie nawiązują kontaktu wzrokowego z rozmówcą i nie mają zdolności używania prostych zwrotów do wyrażania swoich emocji. Dzieci z autyzmem rzadziej wykazują społeczne zrozumienie, nie podchodzą do innych spontanicznie, nie naśladują innych i rzadziej reagują na emocje, mają problemy z komunikacją niewerbalną. Starsze dzieci i dorośli z ASD mają gorsze wyniki w testach rozpoznawania twarzy i emocji, chociaż może to częściowo wynikać z mniejszej zdolności do definiowania własnych emocji.

Na podstawie kryteriów diagnostycznych ustanowionych przez Carinę i Christophera Gillberg’ów w zakresie umiejętności społecznych, osoby z ASD mającą problemy w następujących zakresach werbalnych i niewerbalnych:

– kontakt z rówieśnikami,

– umiejętność nawiązywania kontaktów,

– odczytywanie znaczenia zachowań innych,

– niedopasowanie zachowań odpowiednio do sytuacji, 

– uboga lub zbyt ekspresyjna gestykulacja,

– problemy z mową ciała,

– nie dopasowana do sytuacji mimika twarzy. 

Peter Szatmari, Brenner i Nagy dodają również inne kryteria takie jak: trudność we wczuwaniu się w uczucia innych osób, obojętność, nie nawiązywanie kontaktu wzrokowego, brak umiejętności „mówienia oczami”, a także nie zachowywanie dystansu fizycznego wobec innych osób.

Mitem jednak jest, że osoby dotknięte ASD nie potrafią budować bliskich relacji z najbliższymi, z badań przeprowadzonych przez Stanley’a Greenspan’a i Serene Wieder twórców metody Floortime, wynika, że dzieci te tworzą silną więź emocjonalną ze swoimi terapeutami, problemem dzieci z zaburzeniami spektrum autyzmu nie jest więc brak umiejętności tworzenia relacji emocjonalnych z osobami z bliskiego otoczenia, tylko brak odpowiednich „narzędzi” do utrzymywania i budowania tych relacji według ogólnie przyjętych norm społecznych.
Część osób z autyzmem nie rozwija wystarczająco naturalnej mowy, aby zaspokoić codzienne potrzeby komunikacyjne. Problemy w komunikacji mogą występować już od pierwszego roku życia i mogą obejmować opóźniony początek bełkotu, różne gesty, zmniejszoną reakcję na bodźce i wzorce głosowe. W drugim i trzecim roku życia dzieci z autyzmem mniej porozumiewają się z otoczeniem za pomocą słów, sylab bądź głosek; ich gesty są rzadziej łączone ze słowami. Dzieci z autyzmem rzadziej zgłaszają prośby lub dzielą się doświadczeniami i częściej po prostu powtarzają słowa innych osób (echolalia). Mowa pod względem artykulacji i gramatyki jest poprawna ale różnice dotyczą głównie pragmatyki czyli używania języka w kontekście społecznym, semantyki czyli nie rozpoznawania wielu znaczeń tego samego słowa oraz prozodii – dziwny ton, akcent i rytm wypowiedzi. Dlatego bardzo często dzieci z ASD są odbierane jako trudni rozmówcy. Peter Szatmari w swojej klasyfikacji zamieścił następujące kryteria: niepoprawna fleksja, idiosynkratyczne użycie słów, brak spójności w rozmowie, występuje repetytywność mowy, dziecko mówi zbyt dużo lub zbyt mało. 

Trudności w komunikacji wiążą się również w dużym stopniu z trudnościami w rozumieniu samego kontekstu społecznego. Dzieci w spektrum nie wiedzą kiedy ich rozmówca żartuje, a kiedy mówi poważnie. Nie potrafią one często rozpoznać ironii, przez co wszystko traktują dosłownie co niekiedy może nawet prowadzić do konfliktów. Problem w podtrzymywaniu konwersacji wiąże się również z wieloma nadwrażliwościami sensorycznymi, jak na przykład nadwrażliwość na dźwięk, która to może powodować, że dziecko z ASD nie jest w stanie skupić się na rozmowie, bo rozpraszają je jakieś dźwięki.

Część dzieci z zaburzeniami spektrum autyzmu nigdy nie wykształci komunikacji werbalnej. Dzieci te w procesie terapii mogą nauczyć się korzystać z alternatywnych metod komunikacji pozawerbalnej. Dzisiejsza technologia daje w tym zakresie wiele możliwość, po za tradycyjnymi metodami takimi jak tablice z piktogramami dostępne są tablety i komputery wspomagające mowę pozawerbalną. 

Sensoryzmy to zaburzenia odbioru zmysłów przez organizm. Dzieci dotknięte ASD bardzo często borykają się z problemami w tej sferze i tak zmysły mogą być zaburzone poprzez nadwrażliwość na bodźce dobiegające ze środowiska, jak na przykład nadwrażliwość wzrokowa gdzie zbyt mocne światło może wywoływać dosłowny fizyczny ból u dziecka; niedowrażliwość na bodźce docierające ze środowiska, na przykład niedowrażliwość słuchowa, objawiająca się między innymi tym, że dziecko szuka głośnych pomieszczeń, bądź wytwarza różne głośne dźwięki samodzielnie w celu dostarczenia sobie bodźców. Sensoryzmy dotyczą wszystkich pięciu zmysłów i mogą występować w przeróżnych wariantach w zależności od dziecka. Nie jest jednak powiedziane, że każde dziecko z zaburzeniami spektrum autyzmu musi przejawiać zaburzenia odbioru zmysłów.

Diagnoza zaburzeń ze spektrum autyzmu opiera się na badaniu psychologiczno-pedagogicznym i lekarskim. Wszyscy zgodnie twierdzą, że im wcześniej postawi się diagnozę, tym większe szanse dla prawidłowego rozwoju dziecka. Bardzo wczesna interwencja daje możliwości na lepsze funkcjonowanie w późniejszym życiu.

Wczesna diagnoza i interwencja pozwalają, aby dziecku żyło się lepiej. Podnoszenie jakości życia dzieci dotkniętych zaburzeniami spektrum autyzmu powinno być priorytetem każdego nauczyciela, pedagoga oraz terapeuty.

autor mgr Marta Zienowska – pedagog specjalny

źródła:

Attwood T. Zespół Aspergera, Poznań 2006, Zysk i Spółka.

Greenspan I. S. Wieder S. Dotrzeć do dziecka z autyzmem. Jak pomóc dzieciom nawiązywać relacje, komunikować się i myśleć – Metoda Floortime, Kraków 2014, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Echolalia w autyzmie, https://polskiautyzm.pl/echolalia-w-autyzmie-sposoby-na-zrozumienie/, 28.11.2017r.